آب و فاضلاب

رزین های تبادل یونی

فناوری تبادل یونی اجازه می دهد تا از مواد مختلف به عنوان پایه استفاده شود. پیش از این، اینها زئولیت ها، آلومینات های سیلیکونی بودند، اما رزین تبادل یونی، به دلایلی، بیشترین استفاده را دارند.

ساختار رزین تبادل یونی

رزین های تبادل یونی که به رزین سختی گیر یا سختی گیر رزینی نیز نامیده می شوند ، مبدل های یونی به صورت دانه ای هستند. اینها ترکیبات آلی مصنوعی به شکل گرانول، توپ های کوچک با قطر 0.3 تا 1.5 میلی متر هستند. مواد اصلی برای تولید این رزین ها ، اکریلیک، پلی استایرن و فنل فرمالدئید می باشد. این قاب پلیمری مبدل یونی است که در حین پلیمریزاسیون (در دو مورد اول) یا پلی تراکم (در مورد دوم) تشکیل می شود.

در ساختار مولکولی رزین رادیکال هایی از نوع بازی یا اسیدی وجود دارد. یون های واقع بر روی آنها می توانند با یون هایی با همان علامت از محلول که در تماس با مبدل یونی است جایگزین شوند. در عین حال، ظاهر رزین و همچنین خواص آن تغییر نمی کند - فرآیند تحت شرایط خاص برگشت پذیر است، رزین را می توان به حالت اولیه خود بازگرداند.